Tæting er ómissandi tækni í persónuvernd og öryggi, notuð til að breyta gögnum í streng af fastri lengd sem kallast tætigildi. Ferlið er einstefna, sem þýðir að í reynd er ómögulegt að endurskapa upprunalegu gögnin út frá tætigildinu. Tvö útbreiddustu tætireikniritin eru bcrypt og SHA256. Bcrypt er þekkt fyrir getu sína til að halda í við vaxandi reikniafl með því að stilla kostnaðarstuðul sinn, sem gerir það vel til þess fallið að vernda lykilorð. SHA256, hluti af SHA-2-fjölskyldunni, er dulritunartætifall sem er mikið notað í bálkakeðjutækni og stafrænum undirskriftum vegna mikils öryggis og skilvirkni.
Tæting virkar þannig að tekin eru inntaksgögn, svo sem lykilorð eða skrá, og reiknirit beitt á þau til að búa til tætigildi sem í reynd er einkvæmt fyrir það inntak. Þetta gildi má síðan nota til að staðfesta heilleika gagnanna án þess að upprunalegu gögnin séu afhjúpuð. Bæði bcrypt og SHA256 gegna lykilhlutverki í nútímaöryggislausnum, þar sem þau hjálpa til við að vernda viðkvæmar upplýsingar gegn óheimilum aðgangi og fikti, sem gerir þau ómissandi í heimi þar sem persónuvernd skiptir öllu máli.
Tæting er ómissandi öryggistækni sem notuð er til að vernda gögn með því að umbreyta þeim í streng af fastri lengd sem ekki er hægt að breyta aftur í upprunalega mynd. Bcrypt og SHA256 eru tvö vinsæl tætireiknirit, sem hvort um sig býður upp á sérstaka kosti. Bcrypt er þekkt fyrir getu sína til að halda í við vaxandi reikniafl með því að stilla kostnaðarstuðul sinn, sem gerir það vel til þess fallið að vernda lykilorð gegn brute force-árásum. SHA256, hluti af SHA-2-fjölskyldunni, er dulritunartætifall sem býr til 256 bita tætigildi og er mikið notað í bálkakeðjutækni og stafrænum undirskriftum vegna hraða síns og öryggis. Báðar tæknirnar gegna lykilhlutverki við að tryggja gögn í nútímaforritum, þar sem heilleiki og öryggi eru í fyrirrúmi.
Meira um Hashing (bcrypt, SHA256)
Tæting er ómissandi tækni í persónuvernd og öryggi sem gerir mögulega örugga geymslu og staðfestingu gagna með því að umbreyta inntaki í tætigildi af fastri lengd. Ferlið er einstefna, sem þýðir að í reynd er ómögulegt að endurskapa upprunalegu gögnin út frá tætigildinu. Tæting er mikið notuð þar sem heilleiki og öryggi gagna skipta sköpum, svo sem við vernd lykilorða, heilleikaathuganir á gögnum og stafrænar undirskriftir.
Tæknilega virkar tæting þannig að beitt er reikniriti sem tekur inntaksgögn og býr til tætigildi; jafnvel örlítil breyting á inntakinu skilar allt öðru gildi. Bcrypt og SHA256 eru tvö útbreiddustu tætireikniritin. Bcrypt er hannað til að vera hægt og frekt á auðlindir, sem gerir það sérstaklega hentugt til verndar lykilorðum, þar sem það gerir brute force-árásir tímafrekari. SHA256 er hins vegar hluti af SHA-2-fjölskyldunni og þekkt fyrir hraða sinn og öryggi, sem gerir það vel til þess fallið að nota við heilleikaathuganir á gögnum og stafrænar undirskriftir.
Tætingu má nota við ólíkar aðstæður, sem hver um sig styður ólíkar öryggisþarfir:
Vernd lykilorða: Hér er tæting notuð til að tryggja að lykilorð séu ekki geymd sem hreinn texti. Þess í stað er aðeins tætigildi lykilorðsins geymt, sem þýðir að jafnvel þótt brotist sé inn í gagnagrunninn er ekki auðvelt að endurheimta upprunalegu lykilorðin. Bcrypt, eða nýrri valkostir á borð við Argon2id, er oft ákjósanlegasta valið í þessu samhengi vegna viðnáms síns gegn brute force-árásum.
Heilleikaathuganir á gögnum: Tæting er notuð til að staðfesta að gögnum hafi ekki verið breytt. Með því að búa til tætigildi gagnanna þegar þau verða til og bera það síðar saman við nýtt tætigildi má fljótt ganga úr skugga um hvort gögnunum hafi verið breytt. SHA256 er vinsælt í þessu samhengi vegna hraða síns og áreiðanleika; til að verjast vísvitandi fikti þarf sjálft tætigildið að vera geymt á öruggan hátt eða sameinað lykli, eins og í HMAC.
Stafrænar undirskriftir: Tæting gegnir lykilhlutverki í stafrænum undirskriftum, þar sem hún tryggir að skjölum og skilaboðum hafi ekki verið breytt eftir undirritun. Með því að tæta skjalið og undirrita tætigildið með einkalykli getur viðtakandinn staðfest heilleika skjalsins með samsvarandi opinberum lykli.
Einn mesti styrkur tætingar er geta hennar til að vernda gögn án þess að geyma þau í upprunalegri mynd. Þetta dregur verulega úr hættunni á gagnaþjófnaði og misnotkun. Auk þess eru oft innleidd aukin öryggislög, svo sem söltun, þar sem slembigögnum er bætt við inntakið fyrir tætingu, til að koma í veg fyrir árásir með fyrirfram reiknuðum töflum á borð við rainbow tables. Þessir eiginleikar hjálpa til við að tryggja að jafnvel þótt tætigildi sé hlerað er ekki auðvelt að nota það til að endurskapa upprunalegu gögnin, þótt enn sé hægt að giska á veik lykilorð.
Tæting er einnig þekkt fyrir skilvirkni sína. Reiknirit á borð við SHA256 eru hönnuð til að vera hröð og spör á auðlindir, sem gerir þau hentug fyrir forrit sem krefjast hraðrar gagnavinnslu. Bcrypt, þótt hægara sé, er vísvitandi frekt á auðlindir til að auka öryggi við vernd lykilorða.
Í reynd er tæting grundvallaratriði í því hvernig gögn eru vernduð og staðfest í stafrænum heimi. Hún er notuð í öllu frá vernd lykilorða í vefforritum til þess að tryggja gagnaflutning og stafrænar undirskriftir. Tæting gerir einnig mögulegt að athuga lykilorð án þess að geyma sjálft lykilorðið: kerfið reiknar tætigildi inntaksins og ber það saman við vistaða gildið. Ekki er hægt að afkóða tætigildi og einmitt það greinir tætingu frá dulkóðun.
Í stuttu máli er tæting tækni sem sameinar öryggi, skilvirkni og áreiðanleika í lausn sem gerir gagnavernd traustari og aðgengilegri, bæði fyrir einstaklinga og fyrirtæki. Geta hennar til að virka án þess að geyma gögn sem hreinan texta, með reikniritum sem sniðin eru annaðhvort að hraða eða vísvitandi hægagangi, gerir hana að mikilvægu verkfæri í stafrænu nútímalífi, þar sem öryggi og heilleiki gagna eru nauðsynleg.
Algengar spurningar um Hashing (bcrypt, SHA256)
Hver er munurinn á bcrypt og SHA256 hvað öryggi varðar?
Bcrypt og SHA256 eru bæði dulritunartætiföll, en þau eru verulega ólík hvað öryggi og notkun varðar. Bcrypt er sérstaklega hannað sem hægt tætireiknirit fyrir lykilorð, sem gerir það þolnara gegn brute force-árásum. Það notar salt og stillanlegan vinnustuðul sem hækka má til að gera tætingarferlið tímafrekara, sem styrkir öryggið enn frekar.
SHA256 er hins vegar hluti af SHA-2-fjölskyldunni og er hraðvirkt tætireiknirit sem hentar vel til heilleikaathugana á gögnum en ekki til tætingar lykilorða. SHA256 býr til tætigildi af fastri lengd, en án innbyggðs kerfis fyrir söltun eða stillanlegan kostnað, sem gerir tætigildi lykilorða sem byggð eru á því berskjaldaðri fyrir brute force-árásum, einkum þegar það er notað án viðbótaröryggisráðstafana.
Í samanburði við bcrypt, sem er hannað til að standast nútímaárásaraðferðir með því að vera krefjandi í útreikningum, er SHA256 hraðvirkara og því síður öruggt til tætingar lykilorða, en samt áhrifaríkt í öðrum tilgangi á borð við heilleika gagna og stafrænar undirskriftir.
Hvernig virkar tæting með bcrypt og hvers vegna hentar hún til verndar lykilorðum?
Bcrypt er tætifall sem þróað var sérstaklega til að vernda lykilorð. Það byggir á lyklauppsetningu Blowfish-dulkóðunarreikniritsins, en er sjálft einstefnufall en ekki dulkóðun: ekki er hægt að afkóða bcrypt-tætigildi aftur í lykilorðið. Bcrypt er aðlögunarhæft, sem gerir árásaraðilum mjög erfitt að brjóta sterk lykilorð með brute force-árásum. Bcrypt notar söltunaraðferð þar sem einkvæmt salt er búið til fyrir hvert lykilorð, sem tryggir að jafnvel eins lykilorð skila ólíkum tætigildum.
Auk þess er bcrypt hannað til að vera hægt og frekt á auðlindir, sem þýðir að lengri tíma tekur að búa til hvert tætigildi. Þetta er vísvitandi eiginleiki sem gerir það dýrara og tímafrekara fyrir árásaraðila að framkvæma brute force-árásir, þar sem hver ágiskun krefst verulegs reikniafls. Aðlögunarhæfni bcrypt gerir mögulegt að stilla kostnað þess með tímanum, svo laga má það að vaxandi reikniafli og nýjum árásaraðferðum.
Í samanburði við einfaldari tætireiknirit á borð við MD5 eða SHA-1, sem eru hraðvirkari og henta ekki fyrir lykilorð, býður bcrypt upp á mun meira öryggi til verndar lykilorðum. Viðnám þess gegn nútímaárásum og geta til að aðlagast framtíðarógnum gera bcrypt að sterku vali fyrir forritara sem vilja vernda lykilorð notenda; OWASP tilgreinir sem stendur Argon2id sem fyrsta val fyrir ný kerfi, en bcrypt er enn ásættanlegt.
Hverjir eru kostir og gallar þess að nota SHA256 til tætingar í vefforritum?
SHA256 er dulritunartætifall sem er þekkt fyrir öryggi sitt og útbreidda notkun í vefforritum. Einn helsti kostur SHA256 er viðnám þess gegn árekstrum, sem þýðir að afar ólíklegt er að tvö ólík inntök skili sama tætigildi. Þetta gerir SHA256 að áreiðanlegu vali til að tryggja heilleika gagna og, sameinað lykli í HMAC, auðkenningu skilaboða í vefforritum.
Auk þess er SHA256 hluti af SHA-2-fjölskyldunni, sem NIST hefur staðlað og mörg öryggissamtök mæla með, sem veitir forriturum mikið traust á öryggi þess og skilvirkni. SHA256 er einnig tiltölulega fljótlegt að reikna, sem gerir það hentugt fyrir forrit sem krefjast hraðrar vinnslu á miklu gagnamagni.
Á hinn bóginn hefur SHA256 líka nokkra galla. 256 bita úttak þess tekur meira pláss en styttri gátsummur, þótt það skipti sjaldan máli í reynd. Mikilvægara er að SHA256 er berskjaldað fyrir length extension-árásum ef það er notað á einfeldningslegan hátt sem tætifall með lykli, og þess vegna ætti að nota HMAC í þeim tilgangi. Auk þess er SHA256, þótt það þoli árekstra, ekki hannað til að vera hægt, sem gerir það óhentugt til tætingar lykilorða, þar sem hægagangur er æskilegur eiginleiki til að vinna gegn brute force-árásum. Í slíkum tilvikum eru reiknirit á borð við bcrypt eða Argon2 viðeigandi val.
Í samanburði við eldri tætiföll á borð við MD5 og SHA1, sem hafa verið brotin með tímanum, býður SHA256 upp á mun meira öryggi og er því ákjósanlegt val í mörgum nútímavefforritum. Mikilvægt er þó að forritarar taki mið af sértækum þörfum forritsins og velji það tætifall sem best uppfyllir kröfur um bæði öryggi og afköst.
Hvernig er hægt að innleiða bcrypt í smáforriti til að vernda notendagögn?
Þegar bcrypt er notað samhliða smáforriti er mikilvægt að muna að bcrypt er tætifall en ekki dulkóðunarreiknirit: ekki er hægt að afkóða bcrypt-tætigildi, og kerfið athugar lykilorð með því að reikna tætigildi inntaksins og bera niðurstöðuna saman við vistaða gildið. Bcrypt er vísvitandi hægt og hefur stillanlegan vinnustuðul (cost), sem gerir það dýrt fyrir árásaraðila að prófa mörg lykilorð.
Í dæmigerðu smáforriti fer tæting með bcrypt ekki fram í símanum heldur á netþjóninum. Appið sendir lykilorðið til backend yfir dulkóðaða HTTPS-tengingu og netþjónninn tætir það með bcrypt áður en niðurstaðan er vistuð í gagnagrunninum. Bcrypt býr sjálft til slembisalt og geymir salt, vinnustuðul og tætigildi saman í einum textastreng, svo ekki þarf að halda utan um sérstakt saltgildi. Nánast öll backend-mál eiga sér rótgróin bcrypt-söfn og ætti að nota eitt þeirra frekar en að innleiða reikniritið frá grunni. Athugið einnig að bcrypt notar aðeins fyrstu 72 bæti lykilorðs.
Appið sjálft ætti ekki að geyma lykilorð notandans, hvorki sem hreinan texta né sem tætigildi. Eftir innskráningu geymir appið þess í stað tóka frá netþjóninum, sem ætti að geyma á öruggan hátt í Keychain á iOS eða dulkóða með lykli úr Android Keystore á Android. Ef appið þarf að vernda staðbundin gögn með aðgangskóða er lyklaleiðslufall á borð við PBKDF2, scrypt eða Argon2 notað til að leiða út dulkóðunarlykil. Vinnustuðul bcrypt ætti að velja þannig að útreikningur tætigildis taki merkjanlegan en ásættanlegan tíma á netþjóninum, og hækka má hann með tímanum eftir því sem vélbúnaður verður hraðvirkari.
Hver er munurinn á tætingu og dulkóðun?
Tæting og dulkóðun eru hvort tveggja notuð til að vernda gögn, en þau virka á ólíkan hátt. Dulkóðun er tvístefna: gögnum er umbreytt með lykli svo þau verði ólæsileg, og með réttum lykli má umbreyta þeim aftur í upprunalega textann.
Tæting er einstefna. Gögnum er umbreytt í gildi af fastri lengd, tætigildi, og ekki er ætlunin að hægt sé að rekja sig aftur til upprunalegu gagnanna. Sama inntak skilar alltaf sama tætigildi. Þess vegna er tæting notuð til að geyma lykilorð og athuga hvort skrám hafi verið breytt, á meðan dulkóðun er notuð fyrir gögn sem þarf að lesa aftur, svo sem skilaboð og skrár.
Hvaða áhrif hefur söltun á öryggi SHA256-tætigildis og er hún nauðsynleg?
Söltun er aðferð sem notuð er til að bæta öryggi SHA256-tætigilda með því að bæta einkvæmu slembigildi við hvert lykilorð áður en það er tætt. Þetta þýðir að jafnvel þótt tveir notendur hafi sama lykilorð verða tætigildi þeirra ólík, þar sem hvert salt er einkvæmt. Söltun verndar gegn árásum með fyrirfram reiknuðum tætigildum, svo sem rainbow tables, og kemur í veg fyrir að ein keyrsla orðabókar geti brotið alla aðganga í einu.
Auk þess gerir söltun árásaraðilum verulega erfiðara að brjóta lykilorð í stórum stíl, þar sem þeir þurfa að reikna tætigildi fyrir hverja samsetningu lykilorðs og salts fyrir sig. Þetta eykur reikniaflið og tímann sem þarf, sem gerir ólíklegra að árásaraðilum takist að brjótast inn í kerfið. Söltun er því ómissandi hluti af nútímaöryggisvenjum, einkum í kerfum þar sem vernda þarf lykilorð notenda gegn óheimilum aðgangi.
Í samanburði við ósöltuð tætigildi, sem eru berskjölduð fyrir hröðum og skilvirkum árásum, bjóða söltuð tætigildi upp á mun meira öryggi. Söltun er tiltölulega einföld en afar áhrifarík aðferð til að styrkja öryggi lykilorðageymslu og venja sem ætti að innleiða í öllum kerfum sem meðhöndla viðkvæm notendagögn.
Söltun ein og sér gerir SHA256 þó ekki hentugt fyrir lykilorð, þar sem reikniritið er eftir sem áður mjög fljótlegt í útreikningi, svo árásaraðili getur prófað gríðarlegan fjölda ágiskana á sekúndu. Fyrir lykilorð ætti þess í stað að nota vísvitandi hægt fall á borð við bcrypt, scrypt eða Argon2, sem hefur söltun innbyggða.
Hashing (bcrypt, SHA256) fyrir byrjendur
Tæting er snjöll tækni sem notuð er til að vernda upplýsingar með því að umbreyta gögnum í einkvæman kóða sem ekki er hægt að breyta aftur í upprunalegu gögnin. Hugsaðu um það sem eins konar stafrænt fingrafar. Þegar til dæmis er búið til lykilorð fyrir aðgang er það ekki geymt eins og það er. Þess í stað er það „tætt“ með reikniritum á borð við bcrypt eða SHA256. Bcrypt er gott í að vernda lykilorð vegna þess að það gerir tölvuþrjótum hægt og erfitt um vik að giska á þau með aðferð sem kallast „brute force“. SHA256 er önnur tegund tætingar sem oft er notuð til að athuga og tryggja gögn í mörgum ólíkum kerfum. Báðar aðferðirnar þýða að jafnvel þótt einhver komist í vistuðu gögnin getur hann ekki einfaldlega lesið hverjar upprunalegu upplýsingarnar voru. Þetta er leið til að halda upplýsingum öruggum á bak við tjöldin, þótt sterkt lykilorð skipti enn máli.